ملت‌ها معمولا در میدان نبرد از میان نمی‌روند؛ پیش از آن، در ذهن و محاسبات خود شکست می‌خورند. تاریخ، بارها این حقیقت را به خود دیده است؛ آن‌گاه که گروهی، واقعیت قدرت دشمن را انکار کردند و با توهمِ پیروزیِ آسان به استقبال شکست رفتند و آن‌گاه که گروهی دیگر، چنان از هیبت دشمن هراسیدند که پیش از آغاز نبرد، پرچم تسلیم را برافراشتند.

آمریکا و رژیم صهیونیستی به‌شدت میزان تلفات و میزان خسارت‌های وارده بر پایگاه‌های نظامی، امنیتی و دیگر مناطق استراتژیک که زیر ضرب پهپادها و موشک‌های ایران بوده را سانسور می‌کنند.

انقلاب‌ها نه در روزهای پیروزی، بلکه در روزهای فقدان آزموده می‌شوند. لحظه‌ای که یک ملت یکی از بزرگ‌ترین ستون‌های تاریخی خود را از دست می‌دهد، پرسش اصلی تنها این نیست که چه کسی رفته است؛ پرسش بزرگ‌تر این است که راه چگونه ادامه خواهد یافت و آرمان چگونه زنده خواهد ماند.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در نهج‌البلاغه، با این هشدار جاودانه، یکی از سنت‌های تغییرناپذیر تاریخ را بیان می‌کنند؛ هرگاه جامعه‌ای مسئولیت خود را در برابر ظلم فراموش کند، میدان برای سلطه ستمگران فراهم می‌شود. این سخن، قانونی الهی برای حیات اجتماعی ملت‌هاست.

پیام جدید امام مجتبی خامنه‌ای حاوی آموزه‌های جدید در عرصه سیاست‌ورزی بود. دقت و واکاوی در آن خالی از لطف نیست.

طی هفته های اخیر شاهد اعلام مواضع گوناگونی از سوی دو مقام ارشد کاخ سفید یعنی«ترامپ»و« جی دی ونس»در قبال تحولات جاری در منطقه و ایران هستیم. وجه اشتراک مواضع رئیس جمهور آمریکا و معاون وی، تاکید مداوم  بر عدم اراده آنها برای براندازی نظام جمهوری اسلامی یا همان تغییر رژیم در ایران است! در تحلیل این مواضع، نکاتی وجود دارد که نمی توان به سادگی از کنار آنها عبور کرد. 

اگر کسی بپرسد هدف از تجاوزات اخیر آمریکا و بدعهدی و زدن زیر تفاهم‌نامه چیست و ترامپ مشغول چه کاری است؟

در تاریخ ملت‌ها، کم نیستند کشورهایی که با مرگ یک پادشاه، یک رئیس‌جمهور، یک فرمانده یا حتی یک دانشمند برجسته، دچار بحران و آشفتگی شده‌اند. گاه یک ترور، یک حادثه یا یک شکست نظامی، سرنوشت یک کشور را برای دهه‌ها تغییر داده است.

آن هنگام که امام شهیدمان در مواجهه با آمریکا و دشمن صهیونیستی دو خبر موثق از مرحله جدید رویارویی ملت ایران با استبداد و استکبار جهانی داد و فرمود؛ مثلی لایبایع مثل یزید، نگاه همه جهانیان به جمهوری اسلامی معطوف بود.

جنگ و بحران، فقط میدان نبرد و عرصه سیاست نیست؛ پیش از آنکه در مرزها و جغرافیا رخ دهد، در سبک زندگی، نوع نگاه، الگوی مصرف، سطح انتظارات و کیفیت روابط میان مردم و حاکمان خود را نشان می‌دهد. بسیاری از ملت‌ها نه در میدان جنگ، بلکه در ناتوانی از سازگار شدن با اقتضائات روزهای سخت آسیب دیده‌اند.

دارالذکر اسم جدید بیت رهبری است. رهبری که سال‌ها رسم بیتش ذکر و تذکر بود. بارها و بارها در دارالذکر نماز زیارت خوانده بودم. شاید درست در همین نقطه‌ای که الان مدفن ولی خدا باشد. چه می‌دانستم در کجا ایستاده‌ام و چه سرنوشت غریبی در انتظار این تکه از خانه امام رضا علیه‌السلام است.

مقدمه حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در پیام تاریخی خود به مناسبت تشییع و تدفین رهبر شهید، بر عهد خونخواهی و لزوم انتقام از جنایتکاران تأکید فرمودند. ایشان با اشاره به پیوند این واقعه با قیام عاشورا، آن را در تراز انقلاب جهانی حضرت صاحب‌الزمان (عج) قرار دادند و فرمودند: «کسانی هستند که وقتی […]

تاریخ، همیشه با قدرت‌ها نوشته نشده است؛ گاهی با خون نوشته شده است. آنچه عاشورا را پس از چهارده قرن زنده نگه داشته، نه شمشیرهای سپاه یزید، بلکه قطرات خون مظلومی است که خدا اراده کرد تا «ثارالله» باشد؛ خونی که از زمین فراتر رفت و در رگ‌های تاریخ جاری شد. از همین رو، هرگاه ملتی توانسته است میان امروز خود و عاشورا پلی برقرار کند، از یک اجتماع پراکنده به یک امت تاریخی تبدیل شده است.

فیلسوفان مدرنیته در تبیین فلسفه سیاسی و حکمرانی مدرن می گویند؛ «مهم این نیست چه کسی حکومت می کند، مهم چگونه حکومت کردن است.»