استقلال و عزت ملی، از بنیادی ‌ترین ارکان حیات سیاسی ملت‌ها و از مؤلفه‌های اصلی حاکمیت یک کشور به شمار می‌رود. تاریخ معاصر ایران، به ‌ویژه در دوران خودکامه و زورگو سراسر تاریک سلطنت پهلوی، گواهی روشنی بر پیامدهای وابستگی به قدرت‌های سلطه‌گر و واگذاری امتیازات تحقیرآمیز به بیگانگان است.

یکی از اصول بنیادین و مترقی قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران، براساس اصل نهم این قانون، تحقق ‌«استقلال، حاکمیت و تمامیت ارضی» کشور و همچنین  اصل یکصد و پنجاه و دوم قانون اساسی مبنی بر «نفی هرگونه سلطه‌‌‌‌‌‌جویی و سلطه‌‌‌‌‌‌پذیری، حفظ استقلال همه-جانبه و تمامیت ارضی کشور» است.

ایران در تاریخ ۲۲ دی ماه ۱۳۴۸، به پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای پیوست تا از مزایا و امتیازات قانونی مندرج در بند ۴ این معاهده، برای توسعه برنامه های فناوری صلح آمیز خود بهره مند شود. با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۵۷ و بر آمدن نظامی مبتنی بر اسلام ناب محمدی (ص)، ایران سیاست «نه شرقی، نه غربی» در روابط خارجی پیش گرفت.

در تلاقی مبارکِ بهار طبیعت و چهل ‌وهفتمین سالروز استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی، پیام حکیمانه رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (مدظله العالی)، به مثابهه چراغی راهنما از پایداری و افقی روشن از مسیر رو به جلو را ترسیم نمودند.

حضرت آیت الله امام سید مجتبی خامنه ای(مدظله العالی) به مناسبت فرا رسیدن سال ۱۴۰۵ شمسی، در اولین پیام تبریک خود در قامت امامت و رهبری به ملت شریف و بزرگ ایران این سال را به نام «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملّی و امنیّت ملّی» مزین فرمودند.

آراء و اندیشه‌های قائد شهید امت، حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (قدس سره)، همواره نشئت گرفته از دین مبین اسلام، قرآن کریم و آموزه‌های عملی و سلوک رفتاری حضرت محمد (ص) و ائمه اطهار (علیهم‌السلام) بوده است.