باور اروپایی به وجود نظامی سلسلهمراتبی در جهان یکی از «شَرهای غیرضروری» دوران ماست. اگرچه اروپا تحت این سلسلهمراتب، برتری آمریکا بر اروپا و اروپا بر ایران را پیشفرض تمامی مذاکرات و مناسبات میداند، اما این دیدگاه کوتهبینانه از طرف مجموعه کشورهایی کوچک که خود را حقیر میشمارند، علیه کشوری مانند ایران که تناسب جمعیتی و مساحت، منابع طبیعی و مهمتر از عناصر قدرت سختش، قدرت نرم آن بهواسطه هنجارها، ارزشها و آرمانهایی اصیل میتواند در عصر مبارزه ایدهها، سخنی برای گفتن داشته باشد، وجاهتی ندارد.