وضعیت کرونا اگرچه خوب، اما بسیار شکننده است و تصور اینکه اپیدمی خاتمه یافته، تلقی درستی از شرایط نیست. با این وجود، عقب نشینی نسبی کرونا و کاهش سایه سنگین این ویروس بدقلق، تا حدودی خیال همگان را آسوده کرده و حتی برخی کشورها به کاهش و حذف محدودیت های کرونایی روی آورده اند. در همین حال سازمان جهانی بهداشت نسبت به شیوع ویروس آبله میمون در فصل تابستان هشدار داده و باری دیگر زنگ سرایت بیماری‌های ویروسی را به صدا درآورده است.

قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری بالاخره رنگ و بوی اجرایی شدن به خود گرفت و تعرفه های آن به تصویب هیئت دولت رسید. علیرغم آنکه تصور می شد با تحقق این قانون هویت بخشی و استقلال حرفه‌ای پرستاران رقم می خورد و نقش این گروه شغلی زیر چتر سایر گروه‌ها و به‌ویژه پزشکان قرار نمی‌گیرد، اما نحوه تعیین تعرفه های خدمات پرستاری مورد انتقاد واقع شده و برای واکاوی علل آن می توان بر گفته های دبیرکل خانه پرستار تکیه کرد. «محمد شریفی مقدم» هدف و شاه بیت تصویب این قانون را برقراری عدالت می داند تا به عبارت بهتر، پرداخت ها در گروه های پزشکی و پرستاران عادلانه شود

یکی از راهبردهای اساسی برای کنترل کرونا در کنار اقدامات درمانی، اعمال محدودیت ‌ها و مداخلات حاکمیتی است تا بیماری به سمت بهبودی و نظارت کامل هدایت شود. اجرای طرح محدودیت هوشمند، ضمن نظارت صحیح بر گروه غیرواکسینه، در کاهش میزان تلفات کرونایی و بازگشت به زندگی عادی توام با مراقبت نقش آفرین است.

کرونا در این مدت، اتفاقات نامبارکی را رقم زده و همین که ستاد ملی مقابله با کرونا تصمیم به تعطیلی می گیرد، قوم همیشه در سفر، چمدان‌ می بندند و می روند شمال، می روند جنوب، می روند هرجا که شد. قرمز شدن نقشه کرونا که هیچ، حتی با سیاه شدن این نقشه هم بی خیال سفر نمی شوند. در این تعطیلات 6 روزه هم مسافران به مبادی ورودی استان های شمالی هجوم آوردند. 

کمبود یا نبود برخی داروها در بازار، بیش از همه‌وقت‌های دیگر برای بیماران و پزشکان دردسرهای فراوانی ایجاد کرده و در این زمینه تحریم‌ها بسیار اثرگذار بوده و کشورهایی که مدعی‌اند محدود کردن یا قطع مناسبات سیاسی و تجاری در مورد مواد غذایی و دارو صدق نمی‌کند، سخنی باطل را بر زبان می‌آورند، نشان به آن نشان که مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران می‌گوید به دلیل فشارهای تحریم، با پدیده مرگ‌ بیماران  زیر  ۱۵ سال تالاسمی مواجه بوده‌ایم.

واکسن ساخت مشترک کوبا و ایران، نخستین واکسن نوترکیب کنژوگه در جهان است که اثربخشی آن بر روی تحریک سیستم ایمنی بدن در مطالعات مختلف به اثبات رسیده و بعد از تکمیل مدارک، مجوز مصرف اضطراری را اخذ خواهد کرد و آن‌طور که وزیر بهداشت گفته است، «واکسن انگلیسی آسترازنکا روی گونه آفریقای جنوبی و برزیلی ۱۱ درصد اثر دارد و ما و کوبایی‌ها بررسی کردیم و دیدیم واکسن پاستور ۶۲ درصد اثر می‌کند یعنی نزدیک ۶ برابر واکسن آسترازنکا روی این‌گونه‌ها اثربخش است.» 

بعید نیست که بذر اضطراب، خشونت، ناامیدی و عصبانیت را همین خبرهای بد در دلمان کاشته باشند. همه ما روزانه در محاصره اخبار بد و منفی قرار داریم و برخی رسانه‌ها نیز برای جذب کلیک و ممبر و کسب تبلیغات بیشتر، در انتشار این‌گونه اخبار افراط می‌کنند و شاید یکی از علل آن، اقبال جامعه باشد. بالطبع اخبار هیجانی و بد از دیرزمان مشتری‌های پروپاقرصی داشته و حتی خیلی‌ها روزشان را با مطالعه‌ خبرهای حوادث  آغاز می‌کنند.

مرگ‌های زود هنگامی‌که براثر بیماری‌های پیشرفته رخ می‌دهد، واقعیتی تلخ و اجتناب‌ناپذیر است و شاید تنها نقطه امید افرادی که از بیماری‌های ناخوشایند و پیشرفته جسمی رنج می‌برند دریافت عضو جدید و بازگرداندن احتمال زندگی به آن‌هاست.

خشم و خشونت واقعیتی آزار دهنده است و غیرقابل کتمان و هیچ کدام ما با این عبارت بیگانه نیستیم. ریشه های خشم به فراخور احوالات افراد، گسترده است، از مشکلات روانی و فقر اقتصادی و فرهنگی تا اعتیاد و مسائل دیگر؛ کرونا هم در سرتا سر نقاط جهان، این موضوع را تشدید کرده است. سازمان بهزیستی نیز این حضور اجباری خانواده‌ها در کنار یکدیگر را موجب افزایش خشونت خانگی دانسته و اعلام کرده، بیشترین آمار مداخلات اورژانس اجتماعی در حوزه موضوعی خشونت تقسیم‌ بندی می‌شود و تغییرات سبک زندگی، ترس و نگرانی‌های مداوم بر روان انسان اثر می گذارد، البته بخشی از اضطراب به وجود آمده قابل قبول و طبیعی است و لزوما بیماری تلقی نخواهد شد اما اگر این اضطراب منجر به کاهش عملکرد فرد شود و روابط بین فردی، کسب و کار، تمرکز، تحصیل و یا زندگی خانوادگی فرد را تحت تأثیر قرار بدهد، آن‌قدر نگران کننده است که موجب خواهد شد رفتارهای غلطی از انسان سر بزند. 

فکرش را بکنید که دوران سالمندی با  تنهایی سپری شود و این تنهایی و عزلت اجتماعی، نمکی باشد بر زخم‌های این دوران. بسیاری از سالمندان در معرض افت شناختی و بیماری‌های حافظه، اغلب فراموش‌شده و رها می‌شوند و کمترکسی با آن‌ها در ارتباط است، درحالی‌که به‌اندازه دیگر گروه‌های سنی به ارتباطات انسانی اشتیاق دارند

بازار تقلب‌ها در این سال تحصیلی داغ بود و این بار نشانه‌های بی‌رغبتی به آموزش، در آزمون آنلاین خود را نمایان کرد. مجوز برگزاری آزمون‌ها به‌صورت حضوری را ستاد ملی کرونا صادر کرد که تصمیم درست و معقولی بود اما  میل به تقلب را در میان دانش‌آموزان و دانشجویان افزایش داد

موضوع ازاین‌قرار است که پس از سال‌ها چشم‌انتظاری، همسان‌سازی هم نتوانسته در تلاطم تورم و آسمانی شدن قیمت‌ها به فریادشان برسد و حیرت‌آور آن است که حقوق بازنشستگان کشوری و لشکری بسیار بیشتر از حقوق بازنشستگان تأمین‌اجتماعی افزایش یافته و این تبعیض آشکار، قابل‌اغماض نیست، مضاف برآنکه رقم افزوده‌شده بر حقوق آن‌ها با  رشد حقوق بازنشستگان سایر صندوق‌های بیمه‌ای تناسب ندارد و این بی‌تناسبی در روزگار سبقت تورم و کوران گرانی‌ها قوز بالای قوز شده و عملا «همسان‌سازی» نتوانسته حریف این کارزار باشد. 

آن هنگام که هنوز کرونا، زیر کاسه و کوزه کسب‌وکارها نزده بود و پدر آدمیزاد را درنیاورده بود، این گروه، از دولت چشم یاری داشتند و نگاهشان را دوخته بودند به«قانون حمایت از معلولان» و تصور می‌کردند بندبند ماده‌ها و تبصره‌هایش می‌تواند به یاری آنان بشتابد و هنوز هم کمپین پیگیری حقوق افراد دارای معلولیت، خواستار اجرای بندهای مغفول مانده در این قانون‌اند.

نخستین روز فروردین‌ماه امسال این خبر در قاب رسانه جای گرفت؛« در راستای جلوگیری از تجمعات انسانی و قطع زنجیره انتقال بیماری کرونا زوج جوانی در جم هزینه جشن عروسی خود را به مبارزه با کرونا اختصاص دادند.» 16 تیرماه، «عروس و داماد اندیمشکی با توجه به شرایط خطرناک کرونا هزینه مراسم ازدواج خود را به بیماران سرطانی و کرونایی اهدا کردند.» 21 تیرماه، «زوج مدافع سلامت زابلی از برگزاری جشن عروسی خود صرف‌نظر کردند و هزینه شادی این مجلس را نذر لبخند خانواده‌های نیازمندی کردند که چشم‌به‌راه مساعدت و کمک‌های بی‌دریغ همنوعان  خود  هستند.» نمونه‌هایی ازاین‌دست کم نیست، برخی از خانواده‌ها مراسم عروسی را به ساده‌ترین شکل و بدون تشریفات آن‌چنانی، برگزار کردند.