ناظران جهانی در رصد چشم‌انداز تحولات و حوادث اروپا و غرب آسیا یک جنگ جهانی سوم را مشاهده می‌کنند.

نگه داشتن یک کشور، حفظ امنیت آن و ساختن آینده‌ای بهتر برای مردمش، شبیه یک دوی امدادی است؛ هر نسلی، امانتی را از نسل پیش تحویل می‌گیرد و موظف است آن را سالم‌تر، قدرتمندتر و آماده‌تر به نسل بعد بسپارد.

سخنرانی اخیر دونالد ترامپ در ایالت اوهایو و ادعای معنادار او مبنی بر اینکه «در صورت شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، او آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه تاریخ آمریکا خواهد بود»، بیش از آنکه یک پیش‌بینی سیاسی یا هشدار انتخاباتی باشد، پرده‌برداری از یک «گروکشی تمام‌عیار حزبی» و نشانه آشکار بن‌بست فکری در رأس هرم قدرت اردوگاه محافظه‌کاران است.

یکی از مهمترین مسائلی که در یک نبرد "آخرالزمانی" یا یک نبرد "وجودی" مطرح است، این است که ما از مجموعه فعل و انفعالات نظامی و گویش‌های سیاسی و دیپلماتیک دشمن ذهن او را بخوانیم. بدون دانش ذهن خوانی دشمن، نمی‌توان راهبرد فعلی و آینده را تداوم داد. ذهن خوانی با نیت خوانی فرق دارد.

در جهانی که قدرت تخریب سلاح‌ها از مرزهای متعارف عبور کرده و تهدید به نابودی یک ملت، خود به ابزاری برای تحمیل اراده سیاسی بدل شده است، بازاندیشی در مبانی دفاع مشروع، دیگر صرفاً یک بحث نظامی یا انتخابی راهبردی نیست؛ مسئله‌ای است در قلمرو عقل، شرع و حقوق؛ آنجا که حق حیات یک ملت با مسئولیت حاکمیت در صیانت از موجودیت آن پیوند می‌خورد.

یک سؤال کلیدی برای ناظران جهانی برای «نبرد آخرالزمانی» که در غرب آسیا در جریان است، مطرح می‌باشد و آن اینکه تردید ترامپ و نتانیاهو در حمله سوم چیست؟ چرا حمله با وجودیکه همه ابعاد آن بررسی‌شده به تعویق می‌افتد؟

ایالت مهم اوهایو که تا دیروز دژ نفوذناپذیر و قلعه‌ مستحکم جمهوری‌خواهان در کمربند صنعتی آمریکا بود، اکنون به میدان مین برای این حزب تبدیل‌شده است. چرخش معادلات در این ایالت، فراتر از یک تغییر ساده در سبد رأی، نشان‌دهنده یک «خودزنی استراتژیک» در قلب حزب جمهوری‌خواه است.

اطلاعات صحیح، شرط لازم برای تحلیل صحیح و تصمیم درست است. هرچقدر هم اراده و انگیزه داشته باشیم، اگر داده‌های اولیه غلط، ناقص، مخدوش یا آرزومندانه باشند، خروجی تحلیل هم از واقعیت فاصله خواهد گرفت. تصمیم‌سازی از اطلاعات غلط، شبیه ساختن بنا بر زمینی است که نقشه آن را اشتباه خوانده‌ایم؛ ممکن است مدتی ظاهر بنا حفظ شود، اما دیر یا زود خطای محاسبه خودش را نشان می‌دهد.

اشرار عالم به سرکردگی آمریکا و صهیونیسم بین‌الملل به حمله بعدی به ایران فکر می‌کنند.

بی‌تعارف باید گفت که یک عادت قدیمی و خطرناک در بسیاری از تحلیل‌های سیاسی اصلاح‌طلبان وجود دارد: هر وقت در یک بزنگاه مهم ضرری متوجه کشور می‌شود، خیلی زود سراغ خودی‌ها می‌آیند؛ چنانکه گاهی طرف مقابل از قاب تحلیل بیرون می‌افتد.

مروری بر پیام‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله امام سید مجتبی خامنه‌ای نشان می‌دهد، مهم‌ترین دغدغه معظم له حفظ صفوف فشرده مردم در برابر هجوم تجاوزکارانه اشرار عالم به سرکردگی آمریکاست. سرخط این رهنمودها را اگر کسی گوش شنوا داشته باشد و پیام‌های رهبری را دنبال کرده باشد، می‌تواند در ذهن خود مرور کند.

سال‌ها گفتند: «همه‌چیز از دریا می‌آید و از دریا می‌رود.» این فقط نیمی از واقعیت است. تنگه هرمز مزیتی کم‌نظیر برای ایران است؛ حدود یک‌پنجم نفت جهان از آن می‌گذرد و اقتصاد چین، هند، اروپا و ژاپن به آن گره خورده است.

رهبر انقلاب در پیام اخیرشان فرمودند: «امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان براساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمده مردمانش دلبستهٔ آن والامقامانند و برای اقامهٔ حق هراسی ندارند را قدرت اوّل جهان می‌داند.»

ترامپ یک‌بار دیگر همان گزاره‌ای را تکرار کرده که باید بیش از خود سخنانش، درباره منطق رفتارش تأمل کرد: توافق را دوست دارد، اما توافقی را نمی‌پذیرد که در آن ایران بتواند بلافاصله تجارت خود را از سر بگیرد.