حاج قاسم، قسمت خدا بود | روزنامه رسالت
شناسه خبر : 57785
  پرینتخانه » سرمقاله, یادداشت تاریخ انتشار : ۱۳ دی ۱۴۰۰ - ۲۲:۰۲ | 471 بازدید |

حاج قاسم، قسمت خدا بود

«باید به این بلوغ برسیم که نباید دیده شویم!آن‌کس که باید ببیند، می‌بیند...!» قول حاج قاسم، عین فعل او بود؛ به کسی که قول و فعلش منطبق بر هم و از روی صدق است، صدیق می‌گویند. اما از این سخت‌تر و مهم‌تر این است که این قول و فعل صادقانه را خالصانه و فقط برای خدا انجام می‌داد.
حاج قاسم، قسمت خدا بود

مسعود پیرهادی

«باید به این بلوغ برسیم که نباید دیده شویم!آن‌کس که باید ببیند، می‌بیند…!» قول حاج قاسم، عین فعل او بود؛ به کسی که قول و فعلش منطبق بر هم و از روی صدق است، صدیق می‌گویند. اما از این سخت‌تر و مهم‌تر این است که این قول و فعل صادقانه را خالصانه و فقط برای خدا انجام می‌داد.
بیش از ۲۰۰ هزار شهید جنگ تحمیلی داشتیم، صدها نفر پس از دفاع مقدس در عملیات‌های داخلی و برون‌مرزی به درجه رفیع شهادت رسیدند؛ اما داغ حاج قاسم، جور دیگری می‌سوزاند. خانواده شهدا داغ مضاعفی را لمس می‌کنند و فرزندان شهیدان، گویی دوباره یتیم شدند. داغ عزیزترین افراد هم به‌مرور سرد می‌شود اما این داغ و آتشی که در دل‌ها انداخته انگار با گذر ایام، بیشتر شعله‌ور می‌گردد.
بله! شهید زنده است؛ دست شهید در کمک بازتر است؛ اما هنوز ما با عبارت «شهید سلیمانی» نمی‌توانیم انس بگیریم. حاج قاسم، پناه ما بود؛ علمدار بود؛ سپهدار بود؛ در این دوران غیبت و بی‌کسی، یک سرباز ولایت، دل همه را برده بود که۱۳ دی ۹۸ مقدر شد حاج قاسم، فقط قسمت خدا باشد و قسمت ما دل‌های سوخته.
بی‌تعارف انتقام سردار دل‌ها با عین‌الاسد و امثال آن محقق نمی‌شود؛ این انتقام،کار منتقم حقیقی است؛ منتقم خون سیدالشهدای مقاومت، خود خداست؛ کمال این انتقام باید به دست حیدری و یداللهی صاحب‌الزمان عجل‌الله‌فرجه رخ دهد.بالاخره سربازی از سربازان او را غریبانه کشتند و صاحب او، ولی دم خواهد بود.
اما چه شد که حاج قاسم شد عشقِ اربا اربای امت و ملت؟ گذشته از صدق و خلوص، دو ویژگی را بسیار مؤثر در جلب نظر خدا و به‌تبع بندگان خوب خدا می‌دانم؛ اولین ویژگی، بندگی و سربازی مستمر و پیوسته است و دومین خصلت، خوش‌سلیقگی و مهارت حاج قاسم در دلبری است!
حرکت آهسته و پیوسته و سلوک رفتاری غیرهیجانی و ملازم امر پروردگار بودن، مطلوب خداست. او ۴۰ سال لباس رزم و جهاد بر تن داشت و نه ناملایمات بیابان‌ها و نه بی‌مهری‌های قدرناشناسان، او را از طی طریق الی الحق بازنداشت. دنیای حاج قاسم، جبهه‌های نبرد علمدار ایران، مصاف‌های سردار رشید اسلام، پر از فراز و نشیب بود؛ اما روح او همواره در اوج بود.
این در اوج ماندن و قله­ ای در پس قله ­ای فتح کردن نیز حاصل رنج­دیدن و خون دل خوردن است؛ ثمره مجاهدت نفس قبل از جهاد با تکفیری و … است. بی­ جهت کسی محبوب القلوب یک امت و ملت نمی­ شود.
سلیقه داشتن و دلبری کردن، گاهی سال­ ها یک شخص را جلو می ­اندازد. مثلا یک فرمانده ارشد نظامی برود بیمارستان بالای سر نوه هم­ رزم خود که به شهادت رسیده است؛ مثلا وسط سخنرانی مراقب باشی کسی فرزند شهید را از روی صندلی بلند نکند و حرمت او را حفظ کند؛ مثلا وسط نماز، گلی را از دسته گل یک شهید بگیری که دلش نگیرد، دستش رد شده و از این مثال­ ها صدها مورد می­ توان ذکر کرد.
اگر کسی عزم شبیه شدن به حاج قاسم را دارد و نمی­ تواند زندگی ۶۳ ساله او را مرور کند، وصیت نامه این شهید عزیز را بخواند تا با عصاره وجودی او و باورهای قلبی ایشان، آشنا شود.
نویسنده : مسعود پيرهادي |
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط رسالت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.