آیا روزهای آرام افغانستان در راه است؟ | روزنامه رسالت
شناسه خبر : 22114
  پرینتخانه » بین الملل, مطالب روزنامه تاریخ انتشار : ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۸:۳۳ | 307 بازدید |
تأملی بر توافق سیاسی اشرف غنی و عبدالله در کابل؛

آیا روزهای آرام افغانستان در راه است؟

امضای توافق سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله، ظاهرا به سه ماه بحران سیاسی در کابل خاتمه داده است. درنتیجه این توافق، دیگر شاهد وجود دو دولت موازی در افغانستان نیستیم .همین مسئله می‌تواند تمرکز دولت متحد افغانستان بر معادلات امنیتی و سیاسی این کشور را افزایش دهد. 
آیا روزهای آرام افغانستان در راه است؟

‌|  گروه بین‌الملل‌| 
امضای توافق سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله، ظاهرا به سه ماه بحران سیاسی در کابل خاتمه داده است. درنتیجه این توافق، دیگر شاهد وجود دو دولت موازی در افغانستان نیستیم .همین مسئله می‌تواند تمرکز دولت متحد افغانستان بر معادلات امنیتی و سیاسی این کشور را افزایش دهد. 
آمریکا برای ایجاد بحران‌های دائمی در افغانستان تلاش می‌کند 
سؤال اصلی اینجاست که این توافق چه نقشی در ایجاد صلح و ثبات در افغانستان دارد ؟ واقعیت امر این است که قطعا توافق اخیر و تشکیل یک دولت واحد در کابل، یکی از شروط لازم برای ایجاد صلح در افغانستان محسوب می‌شود. بااین‌حال در این معادله، مؤلفه دیگری به نام«اشغالگران آمریکایی» وجود دارند که اساسا ثبات در افغانستان را برنمی‌تابند. واشنگتن در طول سال‌های اخیر سعی کرده است از طریق ایجاد شبکه‌های تروریستی در افغانستان و حتی انتقال بخشی از اعضای داعش به این کشور و شبه قاره هند، استمرار پروسه«ناامن سازی افغانستان» را کلید بزند. 
مقامات آمریکایی سخن از خروج نظامیان خود از افغانستان به میان می‌آورند. به عبارت بهتر، مقامات کاخ سفید و پنتاگون در عین خروج ظاهری از افغانستان، همچنان هزینه‌های هنگفتی را صرف ایجاد ناامنی و بی‌ثباتی در این کشور می‌کنند. 
اخیرا «جاناتان هافمن»سخنگوی وزارت دفاع آمریکا اظهار کرده است :
«آمریکا به کاهش نیروهای خود در افغانستان ادامه می‌دهد و انتظار دارد جدول زمانی را که اوایل سال جاری میلادی با طالبان بر سر آن توافق کرد را رعایت کند. این کار هنوز دارد پیش می‌رود. انتظار داریم مطابق جدول زمانی که در توافق با طالبان مقرر شده است پیش برویم.»
باید در مقابل تروریسم متحد باشیم 
تروریسم  تکفیری ، مهم‌ترین خطری است که این کشور را تهدید می‌کند. محمد داوود ناصری نماینده پارلمان افغانستان در این خصوص به خبرنگار روزنامه «رسالت» می‌گوید:
«اتفاقاتی که در افغانستان رخ می‌دهد واقعا تکان‌دهنده هستند. اخیرا شاهد کشتار نوزادان در کابل و حمله خونین به مردم در جلال‌آباد بودیم. این حوادث نشان می‌دهد که تروریست‌ها ، برای رسیدن به اهداف خود دست به هر جنایتی می‌زنند و پیر و جوان و نوزاد نیز نمی‌شناسند. شکی نیست که تروریست‌ها ، حامیان آن‌ها و دشمنان امنیت افغانستان، از اختلافات داخلی در این کشور بیشترین استفاده را در راستای پیشبرد اهداف وقیحانه خود می‌کنند. این حقیقتی است که مقامات سیاسی ما باید مدنظر قرار دهند.»
نماینده ولایت دایکندی در ادامه تأکید دارد :
«بی‌ثباتی در افغانستان، برای ما و همسایگانمان خوشایند نیست.در مقابله با تروریسم، باید میان مقامات کشور ما اتحاد و هم‌افزایی وجود داشته باشد. »
آمریکا ارزشی برای زندگی مردم افغانستان قائل نیست 
به نظر می‌رسد حتی در صورت خروج کامل نیروهای آمریکایی در افغانستان، تروریسم تکفیری مورد حمایت کاخ سفید و پنتاگون به فعالیت خود در این کشور ادامه دهد. مقامات آمریکایی درصددند با ناامن سازی دائمی افغانستان، زمینه مداخله مستمر خود در این کشور را فراهم آورند. بسیاری از گروه‌های سیاسی در افغانستان، نسبت به ماهیت رفتارها و اقدامات آمریکا در کشورشان آگاه هستند. 
چندی پیش حامد کرزای، رئیس‌جمهور سابق افغانستان صراحتا از نوع رفتار و نگاه آمریکا در قبال مردم کشورش انتقاد کرد و گفت:
« وضعیت نگران‌کننده کنونی افغانستان ،نتیجه رفتار تحقیرآمیز و تفرقه‌افکنانه آمریکاست. مردم افغانستان با هوشیاری خود باید توطئه‌های خارجی را خنثی کنند. آمریکا هیچ ارزشی برای زندگی و آبروی مردم افغانستان قائل نیست و همواره برای تفرقه‌افکنی  در افغانستان تلاش کرده است.حتی انتخابات ریاست جمهوری اخیر در افغانستان نیز بر اساس اهداف آمریکا برگزار شد. این انتخابات به مردم تحمیل شد و مغایر با مردم‌سالاری و دموکراسی بود.»
نتیجه  حضور اشغالگران در افغانستان چه بوده است؟
آنچه امروز در افغانستان می‌گذرد، محصول حضور طولانی‌مدت اشغالگران آمریکایی و متحدان آن‌ها در ناتو بوده است. بدون شک تحقق افغانستان امن و باثبات، در گروی خروج واقعی و کامل آمریکا از این کشور و ایستادگی در برابر پروسه «بی‌ثبات‌سازی افغانستان»می‌باشد. نباید فراموش کرد که مقامات هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه در آمریکا، رویکرد مشترکی در این خصوص داشته و هدفی به‌جزء ایجاد گره‌های کور امنیتی و سیاسی در کابل ندارند.نه‌تنها ترامپ، بلکه باراک اوباما و جرج واکر بوش نیز هر سه در ایجاد بحران‌های سیاسی- امنیتی در افغانستان و انزوای شهروندان افغان در تعیین سرنوشت سیاسی خود دست داشته‌اند. امروز زمان آن رسیده است که یک بار برای همیشه، نتیجه عملکرد خونین ۱۹ ساله آمریکا در افغانستان برای افکار عمومی دنیا تشریح شود. بدون شک، خروج کامل آمریکا از افغانستان، تنها یکی از مواردی است که باید تحقق پیدا کند. موضوع مهم دیگری که نباید فراموش شود، پاسخگویی و مجازات مقامات سیاسی، نظامی و امنیتی آمریکا به دلیل وقوع سال‌ها جنایت در افغانستان می‌باشد. در این معادله حقوقی، سه رئیس‌جمهور اخیر آمریکا یعنی جرج بوش، اوباما و ترامپ حکم سه جنایتکار جنگی را دارند که جان صدها هزار شهروند افغان ازجمله زنان و کودکان بی‌گناه را در بحبوحه بازی‌های وقیحانه استراتژیک و سیاسی خود طی ۱۹ سال اخیر ستانده‌اند.درنهایت این‌که ابعاد و اضلاع بازی آمریکا در افغانستان کاملا مشخص هستند. آمریکا و اشغالگران افغانستان همچنان درصددند با  تزریق بحران‌های مزمن امنیتی بر پیکره این کشور جنگ‌زده ، زمینه را جهت ادامه مداخله مستقیم  و خطرناک خود در این کشور فراهم آورند. مهم‌ترین وظیفه دولت افغانستان، افشای این بازی خطرناک و تلاش برای خنثی‌سازی آن می‌باشد. در این صورت، جایی برای دفاع آمریکا از دموکراسی خونین و بحران‌های امنیتی ناتمامی که برای مردم فقیر و جنگ‌زده افغانستان به ارمغان آورده باقی نخواهد ماند. از آغاز جنگ افغانستان در سال ۲۰۰۱ میلادی، میلیون‌ها نفر در این کشور کشته، زخمی یا آواره شده‌اند. تنها در سال گذشته میلادی( سال ۲۰۱۹)، ۲۵۰۰ نفر در افغانستان  کشته و حدود ۶ هزار نفر زخمی شده‌اند. آیا افغانستان درنهایت روی ثبات و آرامش را به خود خواهد دید؟

نویسنده : گروه بین الملل |
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط رسالت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.