نظمپذیری و رعایت اصول بدون طبع قانون سخت به نظر میرسد؛ با اینحال طبع بشر نیز میل به نظم و اصول دارد. در عصر مدرن دولتهای غربی با تکیه بر وضع قانون درصدد ساماندهی جامعه برآمدند؛ تا از این طریق نظم و در نهایت رشد کشور و جامعه را فراهم کنند. در ایران نیز حکومت قانون بر اساس فرآیند تاریخی پس از مشروطه فراز و نشیب داشت؛ اما نکته غیر قابل انکار در هر جامعهای فارغ از غربی یا شرقی بودن و فارغ از ادوار تاریخی، ضمانت اجرای قانون است؛ چه قانون «کلام شاه» باشد چه با رأی مجلس به تصویب رسیده و توسط دولت اجرا شود.