طلاق در هر سنی اتفاقی تلخ و ناگوار است. به هم زدن یک زندگی که روزی با عشق آغاز شده، برای هر انسانی دشوار است. با این حال، نیروی جوانی می‌تواند به داد فرد مطلقه برسد و او را به شروع زندگی جدید و اختیارکردن همسر دوم ترغیب کند.

این‌روز‌ها آنچه بیش‌از‌پیش چهره زندگی خانوادگی را دگرگون کرده و به بی‌ثباتی و ناامنی آن دامن‌زده، اقتصاد است. گرچه اقتصاد تنها عاملی نیست که سبب تحکیم بنیان خانواده می‌شود اما بی‌تردید یکی از مهم‌ترین عوامل به شمار می‌رود.

آمار خانوار‌های یک‌نفره تأمل‌برانگیز است؛ خانواده‌هایی که حضور پرتعدادشان، زنگ خطر است و طی یک دهه اخیر، آمار طلاق هم به نسبت گذشته افزایش‌یافته و این موضوع موجب شده تعداد زنان و مردانی که تمایل به ازدواج دوباره ندارند بیشتر شود. 

طلاق در هر دوره‌ای آثار فرسایشی و تخریبی دارد، حتی افرادی که برای طلاق جدی هستند از آسیب‌ها بی نصیب نخواهند بود. بی تردید فروپاشی هریک خانواده چنان آثار مخربی بر جامعه دارد که گویی انفجار عظیمی واقع شده و پیامدهای آن گریبان حجم بسیاری از افراد جامعه را می‌گیرد، زیرا خانواده ستون جامعه محسوب می‌شود، بنابراین نمی‌توان آثار آن را تنها بر زندگی دو فرد خلاصه کرد.

عوامل مؤثر بر وقوع طلاق یکی از اصلی‌ترین محورهای مورد بررسی در پژوهش‌های جامعه‌شناسی در سال‌های اخیر بوده است و از دیدگاه کارشناسان اجتماعی و روانشناسی، دلایل متعدد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، روانی، رفتاری و حتی جسمی در هدایت یک رابطه به‌سوی طلاق دخیل است اما بیش از همه، پای مشکلات اقتصادی در میان است.

بر پایه آمار ثبت احوال کشور در دو ماهه نخست امسال (تا ابتدای خرداد ماه) سال ۱۴۰۲ در کل کشور ۷۹ هزار و ۲۶۰ مورد ازدواج و ۳۷ هزار و ۷۰۱ مورد طلاق به ثبت رسیده است.

خانواده کوچک‌ترین نهاد اجتماعی و درعین‌حال یکی از مهم‌ترین ارکان هر جامعه است که گاه بروز ناسازگاری و اختلاف، به گسست این نهاد و وقوع «طلاق» می‌انجامد. 

سال‌هاست که نوعی از طلاق توافقی در میان برخی خانواده‌ها رواج یافته که تحت عنوان «صوری» و یا «تأمین اجتماعی» شناخته می شود و بنا بر آماری که نایب رئیس مجلس شورای اسلامی مطرح کرده، حدود 30 درصد طلاق ها در کشور صوری است، آماری تأمل برانگیز که نشان می دهد عجز و ناتوانی اقتصادی برخی خانواده‌ها را وادار به گسست رسمی و قانونی بنیان خانواده می‌کند و این موضوع حساسیت مسئولان و کارشناسان حوزه بیمه‌ای کشور را برانگیخته است. 

بر اساس آمار ثبت احوال کشور در بهار سال ۱۴۰۱ در کل کشور ۱۴۲ هزار و ۲۹۸ ازدواج و ۴۴ هزارو ۱۵۹ طلاق به ثبت رسیده است.

روند افزایش طلاق در کشور ما طی سال‌های اخیر سیر صعودی داشته و هرسال آمار نگران‌کننده‌ای از میزان طلاق در کشور منتشر می‌شود. این مسئله، حجم بسیار زیادی از پرونده‌های مطرح‌شده در محاکم قضائی را به خود اختصاص داده و به همین دلیل، طرح‌های مختلفی از سوی مسئولان دستگاه‌های مرتبط برای مهار روند فزاینده جدایی مطرح‌شده، این در حالی است که بسیاری از مشکلات ایجادشده بین زوجین با انجام مشاوره با متخصصین فن قابل‌حل است. 

طلاق توافقی یکی از انواع طلاق است که از انواع دیگر آن ساده‌تر است. دلیلش هم این است که زن و مرد بر سر مسائل مهم با هم به توافق می‌رسند.

طلاق و جدایی مسئله ساده‌ای نیست و وقتی فرزندانمان هم درگیر آن باشند، حساس‌تر هم می‌شود. نمی‌توانیم تاثیر طلاق بر فرزندان را انکار کنیم. گاهی اوقات این مسئله به شیوه‌هایی بر بچه‌ها تأثیر می‌گذارد که اصلا انتظارش را نداریم.

مطابق گزارش مرکز ملی آمار ایران در سال ۱۳۹۸ و در زمانی که بیش از ۵۳۰ هزار ازدواج در یک سال ثبت شد، بیش از ۱۷۴ هزار طلاق نیز ثبت گردید. یعنی به ازای هر سه ازدواج در ایران یک طلاق ثبت شد.

ازدواج یکی از مهم‌ترین تعهداتی است که شخصی می‌توان در زندگی خود به آن پایبند شود. شکست خوردن در این تعهد آن‌قدر بزرگ است و چنان شخصیت یک انسان را زیر سؤال می‌برد که در دین از طلاق به عنوان بدترین حلال‌ها یاد شده است. طلاق یک پسرفت بزرگ است و به معنای کندن ریشه‌ای از ریشه‌های درخت شخصیت آدمی. با این‌همه طلاق تأثیر زهرآگین خودش را تنها در شخصیت خود فرد نمی‌گذارد بلکه در این میان اگر پای فرزندی در میان باشد؛ قربانی اصلی اوست.