اين روزها، در ميان افراد رده مياني جريان اصلاح‌طلب، بحث بر سر نحوه حضور اين جريان در انتخابات مجلس پيش روست.

ماجراي برخي سلبريتي ها و آنچه با کمال تأثر در جشنواره شعر فجر گذشت، نيازمند بازنگري اساسي در برخي رويکردهاست.

دي‌ماه ۹۸، به‌اندازه چند سال براي ملت ما، رخداد تلخ و شيرين داشته است و ابعاد برخي از رويدادهاي آن، بايد تا مدت‌ها واکاوي شود.

به‌عکس مردم کشورهاي اروپايي و آمريکايي که اين روزها، تعطيلات سال نو ميلادي را جشن مي‌گيرند، يک رويداد بزرگ بين‌المللي، خواب را از چشم مسئولان اين کشورها ربوده است.

از همان ۱۶ آذري که مهلت ثبت‌نام نامزدهاي انتخابات مجلس يازدهم به پايان رسيد و  مشخص شدمحمدباقر قاليباف، تنها  چهره ملی نامزد نمایندگی مجلس است، معلوم بود دشمنان عنود و حتي دوستان حسود، آن سوژه‌اي که منتظرش بودند را به دست آورده‌اند.

باوجود همه رنگ و لعابي که سخنان سياسيون دارد، گاهي دم خروس بيرون مي‌زند و آنچه نبايد بگويند گفته مي‌شود.

يکي از دوستان جهادگر که سال‌هاست در منطقه بشاگرد در استان هرمزگان، مشغول محروميت‌زدايي است روايت مي‌کند که با قيمت‌هاي پيشين بنزين، اگر کودکي دريکي از روستاهاي دوردست بشاگرد بيمار مي‌شد و والدينش مي‌خواستند فوري او را به يکي از مراکز درماني مجهز برسانند، بايد بين ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان، هزينه کرايه ماشين مي‌دادند

آشوب موردپذيرش نيست، اما نمي‌توان منکر شد که بخش زيادي از مردم از ماجراي بنزين رضايت ندارند. ازقضا عموم ناراضيان، از طبقات متمول جامعه نيستند و احتمالا بخش عمده‌اي از آن‌ها، قرابت فکري و همدلي بيشتري با نظامي دارند که برآمده از رأي خودشان است.

ناآرامي‌ها در کشورهاي منطقه و به‌ويژه عراق و لبنان، اگرچه ناراحت‌کننده است، اما چندان نگران‌کننده نيست و اتفاقا از جهاتي، داراي محاسني است که کمتر بدان اشاره‌شده است.

تقريبا هجده سال از حمله آمريکا به عراق در دوران بوش پسر مي‌گذرد. اين تهاجم در حالي اتفاق مي‌افتاد که چند ماه قبل از آن، افغانستان هم توسط ارتش آمريکا اشغال‌شده بود و حتي رئيس‌جمهور آمريکا، مرتبا از ايستگاه بعدي سخن مي‌گفت و ديگر مقامات آمريکايي از آن، حمله به سوريه و يا ايران را تعبير مي‌کردند.

بسياري از نقدهاي منتقدان و دلسوزان، مفيد و کارساز نيست، چراکه به‌جاي تمرکز بر روي اصل مشکل، انگشت اتهام را به سمت اثرات و تبعات پديده‌ها مي‌برند و باوجوداين‌که ريشه را رها کرده‌اند، با حرارت بر شاخ و برگ مي‌تازند.

اگر اهل دنبال کردن رسانه‌ها و فضاي مجازي باشيد، احتمالا آخرين باري که خبري از حوزه آموزش‌وپرورش به گوشتان خورده، بحث هم‌خواني آهنگ يک خواننده در چند مدرسه در تهران باشد.

«انگيزه‌هاي بسيار شديدي وجود دارد که ياد شهدا به فراموشي سپرده شود. چيزهاي ديگر و جلوه‌هاي کاذبي مطرح مي‌کنند تا آن عظمت‌هاي واقعي از ياد برود.»

ماجراي سحر خداياري که به دختر آبي مشهور شد، دردناک و تأسف‌انگيز است و مسلماً بايد پيگيري شده و عوامل زمينه‌ساز آن مورد مطالعه علمي قرار گيرد، از سوي ديگر بايد با تمام کساني که خواسته يا ناخواسته، در اين پرونده، افکار عمومي را جريحه‌دار کردند و موجب ناامني رواني و اجتماعي شدند