وصله پرچم اسرائیل به پیراهن صاحب گل به آمریکا نمی‌چسبد! | روزنامه رسالت
شناسه خبر : 57194
  پرینتخانه » سرمقاله, یادداشت تاریخ انتشار : ۰۵ دی ۱۴۰۰ - ۲۲:۰۲ | 488 بازدید |

وصله پرچم اسرائیل به پیراهن صاحب گل به آمریکا نمی‌چسبد!

دیگو آرماندو مارادونا، نام یک فوتبالیست نبود، نام یک قهرمان ملی بود. آن هم نه فقط به این خاطر که گل‌های زیادی برای تیم ملی آرژانتین به ثمر رسانده بود، بلکه بیشتر به خاطر گلی که به دست خدا معروف شد. گلی که در آن مارادونا، نیروی دست ملت آرژانتین را در پای خود ریخت و گلی زد که بیشتر، یک سیلی در گوش استعمارگر پیر بود.
وصله پرچم اسرائیل به پیراهن صاحب گل به آمریکا نمی‌چسبد!

جواد شاملو
دیگو آرماندو مارادونا، نام یک فوتبالیست نبود، نام یک قهرمان ملی بود. آن هم نه فقط به این خاطر که گل‌های زیادی برای تیم ملی آرژانتین به ثمر رسانده بود، بلکه بیشتر به خاطر گلی که به دست خدا معروف شد. گلی که در آن مارادونا، نیروی دست ملت آرژانتین را در پای خود ریخت و گلی زد که بیشتر، یک سیلی در گوش استعمارگر پیر بود. آنچه مارادونا را برای مردم دنیا مارادونا می‌کرد، فوتبال هنرمندانه‌ای بود که ارائه می‌داد اما آنچه دست او را برای ملت آرژانتین تبدیل به دست خدا کرد، گل او به انگلیس بود. شبیه این گل ملی، خاطره‌انگیز، سرشار از حماسه و هنوز پس از سال‌ها وجدآور را شاید بتوان فقط در یک جای دیگر دنیا پیدا کرد و آن ایران است و زننده آن، مهدی مهدوی کیا. آرژانتینی‌ها توانستند از مارادونا یک چهره ضداستعمار بسازند که در کنار یک قهرمان ورزشی پرافتخار، وجهی ملی نیز دارد. اما گل مهدوی کیا به آمریکا، ظرفیت بیشتری از گل مارادونا به انگلیس برای نمادسازی داشت و مهدوی کیا نیز می‌توانست تبدیل به یک نماد استکبارستیزی شود. هر چند روی این گل تاریخی، پرداخت‌های رسانه‌ای انجام شده اما حق آن هنوز ادا نشده و بدتر آنکه انگار ما هنوز منتظر فرصتی برای طرد و تنبیه چهره‌های ارزشمند خود هستیم. در واقع اگر نبود که فیلم و عکس‌هایی که در آن‌ها کاملا پیدا است که مهدوی کیا  تنها شرکت‌کننده‌ای است که با حرکت دست و با هوشمندی فراوان، سعی در پوشاندن پرچم رژیم صهیونیستی دارد و در صحنه‌ای با ماژیک پرچم این رژیم را مخدوش کرده است، اگر نبود که مهدوی کیا شب یلدا چند سال پیش، به دیدار خانواده شهید مدافع حرم، سردار رضا فرزانه رفت که پیکر بی‌سرش چند ماه پیش در مردادماه از سوریه بازگشت و در شهرک شهید محلاتی تهران تشییع شد، اگر نبود حضور مهدوی کیا در تشییع جنازه بی‌نظیر، خاطره‌انگیز و باشکوه شهدای غواص عملیات کربلای چهار در تهران در سال ۹۴،  باز هم بهانه در دست‌مان بود برای اینکه در مواجهه با خبری در مورد این بازیکن پرافتخار و کاپیتان اسبق تیم ملی کشورمان اندکی صبر کنیم تا ابعاد ماجرا کاملا مشخص شود و تازه در بدترین حالت، با سعه صدر و توضیح و اقناع با او مواجه گردیم.

اما به نظر می‌رسد مهدوی کیا قربانی رفتار ضدارزش برخی سلبریتی‌ها، فضای مسموم و نفرت‌پراکن شبکه‌های اجتماعی، بی‌صبری ما در واکنش نشان دادن و حتی توطئه و اقدامات طراحی‌شده باشد. مهدی مهدوی کیا به عنوان یک چهره ورزشی، آنچه در توان داشته برای پاسداشت ارزش‌های ملی و انقلابی انجام داده اما حتی اگر هم بر خلاف این بود، برخوردها حتی المقدور نباید به نوعی باشد که شخصی که ظرفیت جذب دارد، به آغوش دشمن و یا هر آغوشی غیر از آغوش ملت خود، هل داده شود.

نویسنده : جواد شاملو |
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط رسالت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.