جمع علم و حلم

در نگاه اول، با خودت می‌گویی اصلا چرا چنین مناظره‌ای باید برگزار شود؟ چرا کسی باید مثل آب خوردن، مسلمات تاریخ را زیر سؤال ببرد و فرصت ابراز نظرات خود را نیز داشته باشد؟ بعد می‌بینی کسی جلویش نشسته که به هزار شیعه طعم مواجهه‌ای شیرین، ملموس، علمی و دقیق با سیره معصومین علیهم‌السلام را چشانده و در تاریخ، از یکی از چهره‌های برجسته معاصر به شمار می‌آید.

حامد کاشانی، استاد دانشگاهی که خودش را با افتخار روضه‌خوان می‌خواند و در تبلیغ غدیر و ولایت، بی‌شک از ادامه‌دهندگان راه علامه امینی است. از شما ممنونیم آقای کاشانی! بسیاری از ما بخش مهمی از معرفتمان نسبت به صاحب ولایت و ختم وصایت، حضرت امیرالمؤمنین سلام‌الله علیه را مدیون شماییم. می‌دانیم که چه جهاد سخت و جانکاهی است شرکت در مناظره‌ای که در آن طرف مقابل، شیعه است و شهادت صدیقه شهیده را نفی می‌کند. تو همانی که در مجالس فاطمیه سربسته روضه می‌خوانی چون به درستی معتقدی چشم عین‌الله بر مجالس عصمت‌الله ناظر است. تو باور داری که مولای متقیان عین‌الله ناظرة است و احاطه او محدود به هیئات و تکایا نیست، او بر همین مناظره هم محیط است.

اما به نجابتی که تنه به مظلومیت می‌زد، صبر کردی و پاسخ دادی و رفع‌شبهه کردی. این جهادی است که از غیرت دینی بر می‌خیزد. در راه دین باید احتجاج کرد، دلیل آورد، سخن گفت، تبیین کرد، قانع ساخت و برهان آورد؛ حتی اگر خار در چشم باشد و استخوان در گلو. 
این علم توأم با حلم روش علی و زهرا بود. مظلومیت هیچ گاه باعث نشد ذوات مقدسه از کوره به در بروند و از راه منطق خارج شوند. آن‌ها در سخت‌ترین شرایط و با سخت‌ترین دشمنان، با زبان منطق سخن گفتند تا قضاوت را پس از خدای قهار، به تاریخ سپرده باشند. 
منطق همواره مهم‌ترین سلاح شیعه بوده است و مناظره اخیر استاد کاشانی، نمایشگاه منطق شیعی بود که حتی در برابر حساس‌ترین شبهات، خود را نشان می‌دهد.